«Έχουμε πολλά τέρατα να καταστρέψουμε»

Ήταν η ημέρα που το πρώτο Νόμπελ Λογοτεχνίας δόθηκε σε ελληνικά χέρια. Γι’ αυτό φρόντισε ένας από τους μεγαλύτερους ποιητές που ανέδειξε η Ελλάδα.

 

«Σ’ αὐτὸ τὸν κόσμο, ποὺ ὁλοένα στενεύει, ὁ καθένας μας χρειάζεται ὅλους τοὺς ἄλλους. Πρέπει ν’ ἀναζητήσουμε τὸν ἄνθρωπο, ὅπου καὶ νὰ βρίσκεται.
Ὅταν στὸ δρόμο τῆς Θήβας, ὁ Οἰδίπους συνάντησε τὴ Σφίγγα, κι αὐτὴ τοῦ ἔθεσε τὸ αἴνιγμά της, ἡ ἀπόκρισή του ἦταν: ὁ ἄνθρωπος. Τούτη ἡ ἁπλὴ λέξη χάλασε τὸ τέρας. Ἔχουμε πολλὰ τέρατα νὰ καταστρέψουμε. Ἂς συλλογιστοῦμε τὴν ἀπόκριση τοῦ Οἰδίποδα».
Με αυτά τα λόγια, ο Γιώργος Σεφέρης ολοκλήρωσε την ομιλία του τη στιγμή που βραβευόταν με το Νόμπελ Λογοτεχνίας για το ποίημα «Κίχλη», στις 11 Δεκεμβρίου του 1963. Λόγια που είναι τόσο επίκαιρα, κι έχουν ακόμα μεγαλύτερη σημασία την εποχή που διανύουμε.
Αυτό, ήταν το πρώτο βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας που κατέκτησε η Ελλάδα (ακολούθησε αυτό του Οδυσσέα Ελύτη), με τον Σεφέρη να «αναγκάζει» τόσο δικούς μας όσο και ξένους να μελετήσουν το έργο του.
Ο μεγάλος αυτός δημιουργός ξεχώρισε για το σεμνό και ρεαλιστικό του ύφος. Η προσφορά του στον χώρο θεωρείται κάτι παραπάνω από σημαντική, αφού άνοιξε νέους ορίζοντες στην ελληνική ποίηση και όχι μόνο.
Ο τρόπος γραφής του ήταν τέτοιος που δεν «φόρτωνε» τις λέξεις με την έκφρασή του να παραμένει λιτή. Τα έργα του είναι τέτοια που δεν μπορούν να χαρακτηριστούν αισιόδοξα, το αντίθετο μάλιστα. Κρύβουν μελαγχολία, δράμα, απαισιοδοξία, οπότε δεν χρειάζονται «βαριές» εκφράσεις για να τονιστούν.
Αν και υπάρχει θλίψη στα ποιήματά του, πάντα στο τέλος υπάρχει ένα αισιόδοξο μήνυμα, ότι κάπου υπάρχει ένα φως, που σε γλιτώνει από την απελπισία.
Πολλά από τα έργα του μελοποιήθηκαν.
Ο Γιώργος Σεφεριάδης, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα,  άφησε την τελευταία του πνοή στις 20 Σεπτεμβρίου του 1971. Μετά το θάνατό του εκδόθηκε το προσωπικό του ημερολόγιο με τίτλο «Μέρες…». Επίσης, εκδόθηκε και  το «Πολιτικό» του ημερολόγιο.
Ορισμένα από τα έργα του: «Στροφή» 1931, «Στέρνα» 1932, Μυθιστόρημα 1935, Τετράδιο Γυμνασμάτων 1940, «Ημερολόγιο καταστρώματος Α΄» 1940, «Ημερολόγιο καταστρώματος Β»΄ 1944, Κίχλη 1947, «Ημερολόγιο καταστρώματος» Γ΄ 1955, «Τρία κρυφά ποιήματα» 1966.
Φωτεινή Πούντου
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: