ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΜΑΡΚΟ!!!

Κόντρα στη ροή των πραγμάτων και τη βρωμιά που απλώνεται πάνω από τον ελληνικό αθλητισμό με τις αποκαλύψεις για τους στημένους αγώνες και τα ντοπαρίσματα, κάπου προς Λονδίνο μεριά βρίσκεται ένα ελληνόπουλο, ένας  Έλληνας αθλητής που κερδίζει την αναγνώριση και το χειροκρότημα ολόκληρου του πλανήτη. Ο Κύπριος τενίστας Μάρκος Παγδατής αποκλείστηκε από τον τρίτο γύρο του μεγαλύτερου τουρνουά τένις στον κόσμο, το Wimbledon, δίνοντας μάχη μέχρι τέλους με τον κορυφαίο τενίστα για το 2011 στον κόσμο, τον Νόβακ Τζόκοβιτς. Ο Μάρκος βρίσκεται εδώ και χρόνια ανάμεσα στους κορυφαίους τενίστες στον κόσμο με σπουδαίες επιτυχίες και αρκετά σταθερή πορεία. Το κακό σε όλα αυτά είναι ότι η προβολή από τα ελληνικά ΜΜΕ είναι μηδαμινή έως ανύπαρκτη. Πρόκειται για έναν Κύπριο αθλητή με έντονα τα σημάδια του ελληνισμού πάνω του, ο οποίος έχει κερδίσει το κοινό του τένις παγκοσμίως και διαφημίζει τη χώρα μας σε κάθε εμφάνισή του.

Η ανύπαρκτη αθλητική παιδεία που υπάρχει στη χώρα μας έχει φέρει ένα άκρως εντυπωσιακό, υγιές και υψηλού επιπέδου άθλημα, όπως το τένις, που όλος ο πλανήτης θαυμάζει και παρακολουθεί, να βρίσκεται στα τελείως  ‘’ψιλά’’γράμματα των εφημερίδων και στις τελευταίες ειδήσεις στα ιντερνετικά αθλητικά site με απλές αναφορές. Και  φυσικά σε τηλεόραση ή ραδιόφωνο ούτε αυτές οι αναφορές δεν έχουν τη βαρύτητα να σταθούν στις ‘’ενδιαφέρουσες’’αθλητικές ειδήσεις που ασχολείται ο Έλληνας. Ο Παγδατής, μέσα στη μίζερη πραγματικότητα  της ελληνικής κοινωνίας που ασχολείται μόνο με ‘’μπάλλλα’’, παλεύει μόνος του με τα ‘’θηρία’’ χωρίς την υποστήριξη και την προβολή από το ελληνικό κράτος. Γιατί, έχουν πιο πολύ ενδιαφέρον οι συνομιλίες για τα στημένα παιχνίδια και τα ονόματα των απατεώνων που κυβερνάνε το ψεύτικο και ανούσιο ελληνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, τα δεκάδες ονόματα μεταγραφών που γράφονται συνεχώς και η κάθε υποκινούμενη και οπαδική είδηση που προβάλλεται με σκοπό το συμφέρον, το φανατισμό και τη βία. Δυστυχώς, εκεί που υπάρχει υγεία δεν υπάρχει προβολή, άρα και ενδιαφέρον.

Τα τελευταία 5-6 χρόνια ο Κύπριος αστέρας του τένις έχει κάνει επιτυχίες τις οποίες μεγάλοι αθλητές δεν έχουν καταφέρει να πετύχουν. Έχει παίξει τελικό Grand Slam στο Australian Open του 2006 με αντίπαλο το μεγαλύτερο τενίστα που έχει εμφανιστεί στα court, τον Roger Federer, ημιτελικό στο δημοφιλέστερο τουρνουά το Wimbledon, μεγάλες πορείες και σπουδαίους αγώνες σε μεγάλα τουρνουά, τίτλους και παιχνίδια που έχουν αφήσει ιστορία. Και μέσα στα σπουδαία κατορθώματά του είναι και μεγάλες νίκες απέναντι και στον Roger Federer στο  Indian Wells το 2010 και στον Rafael Nadal στο Cincinnati το 2010, απέναντι στους δύο μεγαλύτερους αστέρες της εποχής μας που ελάχιστοι τενίστες έχουν καταφέρει να φύγουν νικητές από το γήπεδο και ακόμα πιο λίγοι αυτοί που έχουν καταφέρει να κερδίσουν και τους δύο. Και όλα αυτά τα κάνει μόνος του χωρίς καμμία διαφήμιση των κατορθωμάτων του και με ελάχιστη προβολή της σπουδαίας καριέρας του. Σε κάθε παιχνίδι του ο Μάρκος Παγδατής διδάσκει ήθος, καλοσύνη, ευγένεια και τρομερό πάθος και θέληση μέσα στο παιχνίδι. Αυτοί είναι λίγοι από τους λόγους που σε κάθε παιχνίδι του έχει το κοινό με το μέρος του. Γιατί ο κόσμος στο εξωτερικό ξέρει να εκτιμάει, κάτι που μάλλον εδώ δεν το γνωρίζουμε ακόμα. Σε κάθε επιτυχία του θα έχει μαζί του την ελληνική σημαία, θα κάνει το σταυρό του και στις δηλώσεις του θα αναφέρει πάντα την Κύπρο και όλον τον ελληνισμό. Και πάνω απ’όλα είναι πάντα με το χαμόγελο και έχει μεγάλες συμπάθειες και ανάμεσα  στους συναδέλφους του. Στο τελευταίο παιχνίδι το πάθος του, το χαμόγελο και η τρομερή θέληση που είχε, παρά την ήττα του κέρδισε το χειροκρότημα και την υποστήριξη του κοινού, παρόλο που αντίπαλος ήταν το μεγαθήριο του αθλήματος που ονομάζεται Νόβακ Τζόκοβιτς. Η ήττα τον βρήκε με χαμόγελο και με ικανοποίηση ότι έκανε ότι μπορούσε  απέναντι σε αυτόν τον μεγάλο παίχτη. Κανένας δε θα πει κακιά κουβέντα γι’αυτόν και τα ξένα site είναι γεμάτα με αφιερώματα για τη ζωή του και την καριέρα του. Αλλά εδώ είπαμε…. μόνο μπάλλλα. Η προβολή στο βρώμικο και κάκιστο θέαμα που προκαλεί μόνο φανατισμό. Ελπίζω όλοι αυτοί που πλακώνονται στο ξύλο για τις ομάδες τους να καταλάβουν επιτέλους το τι βλέπουν και τι συμφέροντα  εξυπηρετούν. Ποτέ δεν είναι αργά… Για μένα το θέαμα έτσι κι αλλιώς βρίσκεται αλλού.

by xamenostoneiro

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: