Μπογιές και Αυγά, όχι για το Πάσχα!

Άλλος ένας στη λίστα με τους «γιαουρτωμένους», ο συμπαθητικούλης και αντικειμενικός κ. Λοβέρδος. Πήγε στα ΚΑΠΗ των Αγ.Αναργύρων να μιλήσει και να εκθειάσει το έργο του. Να δείξει το όραμα του στην Τρίτη ηλικία. Να τον ξαναψηφίσουν αυτά τα τρεμάμενα χέρια που πλέον από συνήθεια και από αγνό παρελθοντικό έρωτα επιλέγουν ΠΑΣΟΚ. Περί ορέξεως…

Στον αντίποδα τα νοσοκομεία ένα-ένα βάζουν λουκέτο και κάνουν πάσα τους ασθενείς, από εδώ και από εκεί. Το Αιγινήτειο έκλεισε, το Αλεξάνδρα κλείνει, ο Άγιος Σάββας δεν έχει να δώσει κομπρέσες στους ασθενείς, και πλέον γυρίζει 80 χρόνια πίσω και το κάνει πατροπαράδοτα (βλ. βαμβάκι, γάζες και φρέσκο τρεχούμενο νερό). Θα μπορούσα να κάνω μια μικρή έρευνα και να κάτσω να καταγράψω τις ελλείψεις στο κάθε νοσοκομείο ξεχωριστά, δεν είναι όμως ο σκοπός μου.

Ο κ.Λοβέρδος αγνοεί επιδεικτικά την κατάσταση στα νοσοκομεία και δηλώνει ευθαρσώς ότι «ΔΕΝ υπάρχει σάλιο». Οξύμωρο. Μου φαίνεται ότι για κάτι τέτοιους λόγους μπήκαμε στο μηχανισμό στήριξης (ακούγεται πιο light από το κοφτό ΔΝΤ). Ο κ.Πρωθυπουργός δήλωνε ότι υπάρχουν λεφτά, τα οποία όμως τα φάγαμε μαζί με τον κ.Πάγκαλο, και για αυτό δεν υπάρχει σάλιο. Τελικά βγαίνει ένα συμπέρασμα…  Ο κ. Λοβέρδος με ένα στυλ πιο ανθρώπινο, καθώς χρησιμοποιεί και την αργκό στις ομιλίες του, διοργανώνει ομιλίες στους περήφανους «πράσινους δήμους», και συνεχίζει να θεωρεί τον εαυτό του αγαπητό και προσιτό προς τον κόσμο. Αυτά άλλαξαν κύριοί μου!

Δεν χρειάζεται ένα διαλυμένο ΣΥΡΙΖΑ για να αγοράσω ένα κιλό μπογιά και μια 12άδα αυγά, τα οποία με θρησκευτική ευλάβεια θα αφήσω εκτός ψυγείου για… πολύ καιρό. Δεν μου χρειάζεται ένας Τσίπρας για να καταλάβω ότι είστε λαμόγια. Δεν είναι ο ΣΥΡΙΖΑ πίσω από το λαό, ούτε καν δίπλα. Κανείς δεν είναι. Δεν χρειάζομαι κανένα κανάλι να μου πει τι είναι σωστό και τι λάθος.  Δεν χρειάζομαι κανένα μεγάλο δημοσιογράφο δίπλα μου, η μαχαιριά να έρθει από μπροστά, και όχι από πίσω.

Δεν είστε πλέον αγαπητοί, δεν είστε πλέον του λαού –ίσως δεν υπήρξατε ποτέ κάτι τέτοιο. Δεν σας ανήκει αυτή η χώρα, δεν σας ανήκουν οι αξιώσεις και το χειροκρότημά μας. Δεν σας αξίζει η ψήφος μας και το χαμόγελό μας. Δεν σας αξίζει…

Τι σας αξίζει όμως;

Καλή Ανάσταση και στις καρδίες  και στα μυαλά μας!

Cheers!

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: