Προσευχή και διαλογισμός

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ, τι είναι η προσευχή και τι είναι ο διαλογισμός; Έχετε ποτέ αναρωτηθεί αν είναι ίδια ή αν είναι διαφορετικά; Αν είναι σωστό να χρησιμοποιούμε και τα δύο στην ζωή μας μια και έχουν διαφορετικές «προελεύσεις»;

Ας πάρουμε τα θέματα αυτά από την αρχή.

Ο διαλογισμός.

Διαλογισμός είναι η εσωτερική επεξεργασία που κάνει ο άνθρωπος σχετικά με μια ιδέα ή με την λύση ενός προβλήματος. Είναι δηλαδή όλες αυτές οι σκέψεις και όλη η αντιμετώπισή του, σχετικά με ένα θέμα που τον απασχολεί. Όλοι έχουμε βρεθεί σε μια κατάσταση που θα έπρεπε να δώσουμε μια λύση σε ένα θέμα που μας απασχολούσε, ή που κάτι που συνέβη μας προβλημάτισε και απασχόλησε τις σκέψεις μας έντονα. Πολλές φορές έχει τύχει να διαβάζουμε και να απορροφηθούμε τόσο πολύ, ώστε κάποιος να μας απευθύνεται κι εμείς να μην τον ακούμε. Όλα αυτά όταν συμβαίνουν, προϋποθέτουν βαθιά συγκέντρωση σε αυτό που κάνουμε. Αυτή η κατάσταση είναι η κατάσταση του διαλογισμού ή της ύπνωσης ή της αυτό-ύπνωσης.

Ας το δούμε λίγο πιο προσεκτικά.

Όταν συγκεντρωνόμαστε για μια εσωτερική εργασία (μελέτη, ανεύρεση λύσης, στοχασμός) μειώνονται οι συχνότητες λειτουργίας του εγκεφάλου μας και ερχόμαστε σε ένα επίπεδο διαφορετικό από αυτό της συνηθισμένης λειτουργίας μας. Αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό ˙ αυτή είναι η κατασκευή μας. Κάθε φορά που συγκεντρωνόμαστε για οποιοδήποτε σκοπό, αυτό συμβαίνει : ο εγκέφαλος αλλάζει συχνότητα λειτουργίας.

Αυτό το πλαίσιο λειτουργίας του εγκεφάλου είναι η βάση για να γίνει ο διαλογισμός ή αλλιώς αυτό-ύπνωση. Όμως στο πλαίσιο αυτό μπορεί να γίνει και η προσευχή, αλλά αυτό θα το δούμε μετά. Ας γυρίσουμε στο πλαίσιο της αλλαγμένης συχνότητας λειτουργίας του εγκεφάλου. Στα τελευταία 100 χρόνια, ανεξάρτητοι επιστήμονες μελέτησαν εργαστηριακά αρκετούς γιόγκι και τις «θαυμαστές» δυνάμεις που κατείχαν. Ξεδιαλύνοντας το μυστικιστικό σύννεφο και τις δοξασίες που κάλυπταν τις πρακτικές τους, βρήκαν ένα κοινό πλαίσιο λειτουργίας τους, και με έκπληξή τους διαπίστωσαν ότι αυτό λειτουργούσε και χωρίς τις θρησκευτικές πεποιθήσεις και δοξασίες των γιόγκι. Ανακάλυψαν λοιπόν έναν πιο συνειδητό τρόπο λειτουργίας του ανθρώπινου εγκεφάλου και σταδιακά ανακάλυψαν και τον τρόπο επικοινωνίας του εγκεφάλου με τον νου. Ίσως άθελά τους απέδειξαν ότι υπάρχει ψυχή, μια και το σώμα δεν έχει νόηση αλλά είναι το όργανο εκδήλωσης της νόησης η οποία είναι λειτουργία της ψυχής.

Ο ρόλος του εγκεφάλου.

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι ένας βιολογικός «υπερυπολογιστής» ο οποίος είναι υπεύθυνος για την σωστή λειτουργία του ανθρώπου στο σύνολο του. Και λέω στο σύνολο του, γιατί ως χριστιανός ορθόδοξος που είμαι, το σώμα και η ψυχή είναι ένα σύνολο το οποίο θα ζει αιωνίως μετά την δευτέρα έλευση του Χριστού, όποια κι αν ήταν η στάση ζωής του απέναντι στους συνανθρώπους του, όποια κι αν είναι η απολαβή των πράξεών του.

Ο εγκέφαλος εκτελεί τις εντολές που έχει πάρει από την νόηση. Υλοποιεί δηλαδή τις σκέψεις μας, όποιες κι αν είναι αυτές. Στην ουσία η πραγματικότητα που ζούμε, είναι το προϊόν των σκέψεών μας. Σκεφτείτε το.

Η λειτουργία του εγκεφάλου είναι αμφίδρομη. Δίνει εμπειρίες και αισθήσεις στην ψυχή και λαμβάνει ιδέες και αποφάσεις από την ψυχή για να τις υλοποιήσει με το σώμα. Όλα αυτά είναι ανεξάρτητα από την ηθική και την φιλοσοφία του κάθε ανθρώπου. Είναι κοινά σε όλους, όπως κοινή σε όλους είναι η λειτουργία της αναπνοής, της πέψης κλπ.

Η προσευχή.

Η προσευχή είναι διάλογος με ένα πρόσωπο. Μια πιο προσεκτική θεώρηση της προσευχής είναι η εξής : «Προσευχή είναι η στάση του ανθρώπου απέναντι στον Θεό.»

Η προσευχή λοιπόν, είναι η στάση και η επικοινωνία μας με τον Θεό. Όπως επικοινωνούμε με κάθε άνθρωπο γύρω μας, με τον ίδιο τρόπο επικοινωνούμε και με τον Θεό. Τι σχέση θέλουμε να έχουμε μαζί Του; Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα καθορίζει και την ποιότητα επικοινωνίας μας μαζί Του. Και για να μην σας λέει ο καθένας το μακρύ του και το κοντό του, να ξέρετε ότι όπως μιλάτε σε οποιονδήποτε άνθρωπο έτσι να μιλάτε και στον Θεό. Με τον τρόπο αυτό, είστε τουλάχιστον ειλικρινής και με τον εαυτό σας και με τον Θεό.

Ας δούμε ένα παράδειγμα.

– Θεέ, υπάρχεις; Αν υπάρχεις θέλω να σε γνωρίσω.

Όπως σε κάθε επικοινωνία με κάθε συνάνθρωπό μας, έτσι και με την επικοινωνία με τον Θεό υπάρχει διάλογος. Του μιλάς και σου απαντάει. Ένας φίλος συνήθιζε να λέει «Θεέ μου επειδή είμαι βλάκας και δεν καταλαβαίνω, δώσε μου την απάντησή σου με τρόπο που να την καταλάβω και να μην έχω αμφιβολίες. Θέλω να είμαι σίγουρος ότι η απάντηση αυτή είναι από Εσένα, γιατί δεν έχω διάκριση και δεν μπορώ να ξεχωρίσω το φως Σου από το σκοτάδι που έβαλα μέσα μου. Συγνώμη άλλα έτσι είμαι ˙ έτσι επέλεξα να γίνω και τώρα θέλω να διορθώσω τα λάθη μου.»

Δεν μπορώ να κρίνω αν έχει «θεολογικότητα» η προσευχή του αλλά να ξέρετε έχει αποτέλεσμα.

Το πλαίσιο δράσης του ανθρώπου είναι κοινό αλλά θέλει προσοχή και διάκριση τι βάζει κανείς μέσα σε αυτό το πλαίσιο. Δεν είναι λίγοι αυτοί που πλανήθηκαν κάνοντας διαλογισμό. Μάλλον θα ήταν πιο σωστό να πω, υπάρχουν λίγοι άνθρωποι που δεν πλανήθηκαν κάνοντας διαλογισμό. Στον δρόμο της ανακάλυψης απαντήσεων σε εσωτερικά ερωτήματα και προβληματισμούς πολλοί όπως κι εγώ κατέφυγαν στον διαλογισμό. Όπως είπαμε και προηγουμένως είναι μια απόλυτα φυσιολογική διαδικασία. Το πρόβλημα όμως, είναι αλλού. Ο άνθρωπος που δεν γνωρίζει έχει τα ερωτήματα. Προσπαθώντας να βρει τις απαντήσεις μέσα του αντλώντας τες μέσα από τον «ανώτερο του Εαυτό» ή από το «υπερεγώ» του ή από το «σύμπαν» πέφτει ή στην παγίδα της φιλαυτίας και του εγωισμού ή στην παγίδα του απρόσωπου σκότους. Και να ξέρετε φίλοι μου αυτό το σκοτάδι το άμορφο το τόσο συγκλονιστικά άπειρο και μεγαλειώδες είναι ο χώρος ύπαρξης των δαιμόνων. Ότι προβάλλεται σαν απρόσωπο, ή σαν συμπαντικό δεν έχει σχέση με την αλήθεια, αλλά με το ψέμα.

Ο Θεός είναι πρόσωπο. Ήρθε, μας μίλησε, τον είδαμε, τον γνωρίζουμε. Μπορούμε να τον ζούμε μέσα από τα μυστήρια της εκκλησίας μας, που τόσο ανόητα διέγραψαν οι προτεστάντες, που τόσο εγωιστικά διέστρεψαν οι καθολικοί. Μετά από 2000 χρόνια είναι δυνατόν να έχουμε ερωτήματα για το αν υπάρχει Θεός ή αν όλα είναι το ίδιο; Πλέον γνωρίζουμε, ναι υπάρχει Θεός και είναι η Αγία Τριάδα. Ο Πατέρας, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα. Ο Υιός ήρθε, και το όνομα του είναι Ιησούς. Το όνομα του δαίμονα είναι «Oμ» και το όνομα του Θεού είναι Ιησούς. Έχουμε την παρουσία του Αγίου Πνεύματος από την ημέρα της Πεντηκοστής και για πάντα στην ζωή μας, αδιάλειπτα μέσα στους αιώνες. Στραφείτε στο φως, στη ζωή, στην αγάπη. Ζητήστε μέσα από την προσευχή τα πάντα και θα σας δοθούν περισσότερα. Προσευχή στον Θεό όπως διδάσκεται από την ορθόδοξη παράδοσή μας εδώ και 2011 χρόνια. Όπως την δίδαξε ό ίδιος ο Χριστός στους Αποστόλους, όπως συνεχίζει και την διδάσκει και την κάνει προσωπικά κατανοητή στον καθένα από εμάς το Άγιο Πνεύμα, κάθε μέρα. Εμπιστευθείτε την πατερική και μητερική παράδοση των αγίων ανδρών και γυναικών της εκκλησίας μας. Διδαχθείτε από την στάση του ανθρώπου απέναντι στα είδωλα κάθε εποχής, ανεξαρτήτως ηλικίας. Στους βίους των αγίων μας έχουμε πλούσια τα παραδείγματα απ’ όλες τις ηλικίες και τα επαγγέλματα, ο άγιος Κύρηκος μικρό παιδί έβλεπε την μητέρα του να την καίνε ζωντανή γιατί δεν αρνήθηκε τον Χριστό και έτρεξε στην αγάπη Του και στην αγκαλιά της μητέρας του. Στρατιωτικοί άγιοι όπως οι άγιοι τεσσαράκοντα μάρτυρες, ο άγιος Γεώργιος, ο άγιος Δημήτριος, ο άγιος Μηνάς, και τόσοι άλλοι με διακρίσεις στα πεδία των μαχών. Όχι σαν τους σημερινούς στρατηγούς που διοικούν με εντολές από τέσσερα υπόγεια κάτω από την γη για να μην πάθουν τίποτα και φανεί ο φόβος τους. Αλλά άνδρες με σθένος σε μάχες σώμα με σώμα εκτεθειμένοι στον κίνδυνο και στον θάνατο που ερχόταν από παντού, αψήφησαν αυτοκράτορες που με ένα νεύμα τους σκότωναν όσους ήθελαν γιατί ο εγωισμός τους, τους είχε κάνει «θεούς», συγκλόνισαν διάνοιες με τα θαύματα που γινόντουσαν κατά την διάρκεια του μαρτυρίου τους. Να βλέπουν όλοι την ανθρώπινη φθαρτή και εύθραυστη σάρκα να διαλύεται από τις μαστιγώσεις, να καίγεται από τις φωτιές, τον πόνο να είναι αφόρητος και την ψυχή ατάραχη, να προσεύχεται για τους βασανιστές του με αγάπη με ειλικρίνεια, και την επόμενη ημέρα να εμφανίζονται με πλήρη ίαση, χωρίς καν αμυχή, με κάλος και φως θεϊκό να τους περιβάλει. Όμορφες κοπέλες στην εφηβεία με σώμα συγκλονιστικής ομορφιάς να τις βλέπεις και να σκέφτεσαι μόνο να τις έχεις δικές σου και να τους κάνεις… πολλά, ας μην κρυβόμαστε, και να αρνούνται χρήματα, δόξα, θέση περιζήτητους γαμπρούς ίδιας ομορφιάς που ήταν ξετρελαμένοι μαζί τους, και με το δίκιο τους οι άνθρωποι, που τις πλησίαζαν και μιλούσαν μαζί τους και συγκλονίζονταν από την ειλικρίνειά τους, την ξέχειλη αγάπη τους και τις πλούσιες δωρεές του Αγίου Πνεύματος. Δεν τους αποστρεφόντουσαν, δεν  τους απέρριπταν όπως κάνουμε εμείς οι «ανώτεροι» σ’ αυτούς που σιχαινόμαστε, τους αγαπούσαν αλλά με άλλη αγάπη που δεν είχε μέσα της ιδιοτέλεια, κτητικότητα, και όλα τα άλλα δώρα του σκότους. Τους αγαπούσαν αλλά ο αρραβώνας της ψυχής είχε γίνει με τον Θεό, με τον γλυκύτατο Ιησού. Υπήρχαν και υπάρχουν ακόμα και σήμερα οικογένειες ανδρόγυνα με παιδιά ή και χωρίς παιδιά, που ζουν μέσα στις σύγχρονες μεγαλουπόλεις, που εργάζονται σε σύγχρονα επαγγέλματα με απαιτήσεις ανταγωνιστικότητας και  υπεραπόδοσης κλπ, που κάνουν έρωτα και το ευχαριστιούνται, που πάνε στην ταβέρνα με τις παρέες τους και γλεντάνε και χορεύουν και την επόμενη μέρα τρέχουν πάλι μέσα στην καθημερινότητα και στις απαιτήσεις της σύγχρονης ζωής που όλοι ξέρουμε και έχουν τόσο βαθειά πνευματική ζωή που θα νόμιζε κανείς ότι μόνο σε μοναχούς και αυστηρούς ασκητές θα δινόταν τόσο μεγάλη χάρη από το Άγιο Πνεύμα. Κι όμως υπάρχουν τώρα, σήμερα, δίπλα μας και δεν το ξέρουμε. Γιατί; Ίσως γιατί αναγνωρίζουμε μόνο τους ομοίους μας.

Κλείνοντας θα ήθελα να υπογραμμίσω κάποια γνωρίσματα από το φως και τα αντίστοιχά γνωρίσματα από το σκοτάδι.

Το παιχνίδι των δαιμόνων γίνεται στην φαντασία των ανθρώπων. Μέσω τις φαντασίας, που είναι λειτουργία του νου, οι δαίμονες με τα όργανά τους, γκουρού, λάμα, μασόνους διδασκάλους, κλπ πλάθουν μια άλλη πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα που συμβαίνει μόνο στο μυαλό και στην φαντασία του ανθρώπου. Με τον τρόπο αυτό αποκόπτουν σταδιακά τον άνθρωπο από την κοινή λογική, του αφαιρούν την κριτική ικανότητα, τον φέρνουν σε ψυχολογικά αδιέξοδα που μόνο ο «Δάσκαλος» μπορεί να λύσει. Από την άλλη μεριά στην ορθόδοξη παράδοση το βίωμα δεν έχει σχέση με τις φαντασιοπληξίες που επιβάλλονται στον νου του ανθρώπου μέσω του διαλογισμού. Στην ορθόδοξη παράδοση απαγορεύονται οι οραματισμοί και οι νοητικές απεικονίσεις γιατί οι πατέρες ξέρουν ότι οι φαντασία είναι μέσα στο πεδίο δράσης του διαβόλου.

Η εξομολόγηση είναι δωρεάν και το βάρος φεύγει, ενώ η ψυχανάλυση, το σεμινάριο αυτογνωσίας, ο γκουρού, κοστίζουν πανάκριβα και το βάρος μεγαλώνει χωρίς ποτέ να φταίνε αυτοί που πληρώνονται. Δείτε τα χάλια της Ινδίας, ερευνείστε διεξοδικά τον καθημερινό τρόπο ζωής που έχουν επιβάλει μέσω της θρησκείας τους οι βραχμάνοι και σκεφτείτε απλά, είναι δυνατόν αυτοί που καταστρέφουν με τις ηλίθιες δοξασίες τους τα εκατομμύρια του λαού τους να δώσουν λύση στα προβλήματα οποιουδήποτε ανθρώπου;

Και αναφέρομαι στην Ινδία και στους γκουρού, γιατί αυτοί είναι η πηγή έμπνευσης του πατέρα της ψυχανάλυσης του Καρλ Γιούνγκ και στις πρακτικές των γιόγκι στηρίχτηκαν όλοι όσοι εμπνεύστηκαν τα σεμινάρια αυτογνωσίας.

Η αγάπη περιγράφεται ακριβώς στην πρώτη «προς κορινθίους επιστολή» στο κεφάλαιο 13. Εκεί περιγράφεται τι ακριβώς είναι η εν Χριστώ αγάπη και τι ακριβώς δεν είναι η εν Χριστώ αγάπη.

Τα πάντα στην αληθινή εκκλησία του Χριστού, στην μία καθολική και αποστολική εκκλησία, δηλαδή στους απανταχού ορθοδόξους και μόνο είναι δωρεάν γιατί, «δωρεάν ελάβατε, δωρεάν δότε». Τα πάντα από την μεριά του σκότους τα πληρώνει ο άνθρωπος πανάκριβα και υλικά και ψυχικά και πνευματικά.

By George

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: