Εσύ πότε ζήτησες συγγνώμη;

Εσύ πότε ζήτησες συγγνώμη;

Κυριακή της Τυρινής, παραμονή Σαρακοστής, και σήμερα το απόγευμα έγινε ο εσπερινός της Συγγνώμης στις εκκλησίες. Πολλούς θα τους αφήσει αδιάφορους ένα εκκλησιαστικό γεγονός, άλλους όχι. Στο συγκεκριμένο εσπερινό, όλοι οι παρευρισκόμενοι (έστω και υπό πίεση) ανταλλάσουν ασπασμούς με τους ιερείς και μεταξύ τους. Άλλοι ειλικρινά και άλλοι μηχανικά. Άλλοι κοιτώντας στα μάτια και άλλοι με μηχανικό βλέμμα. Άλλοι με σκυμμένο κεφάλι, άλλοι μασώντας τα λόγια τους. Έστω όμως, με αυτό τον «υποχρεωτικό» τρόπο, τα χείλη ξεστόμισαν μια από τις πιο δύσκολες λέξεις. Σαν μικρά παιδιά που οι γονείς μας, μας έπιαναν από το χέρι και μας υποχρέωναν να ζητήσουμε συγγνώμη από το φίλο μας, που τον αδικήσαμε. Και παρόλο το «στημένο της υπόθεσης» αμέσως τα ξαναβρίσκαμε με το φίλο μας, και με ανακούφιση συνεχίζαμε το παιχνίδι.

Πόσες φορές έχουμε βρεθεί στη θέση να θέλουμε να ζητήσουμε συγγνώμη και να μην τα καταφέρνουμε επειδή απλά δεν έχουμε ο θάρρος, επειδή δεν μας αφήνει κάποιος, ή ακόμα χειρότερα επειδή δεν προλάβαμε.

Τι χειρότερο από ένα ανοιχτό λογαριασμό που μετατρέπεται σε ανοιχτή πληγή;

Τι καλύτερο από την λύτρωση και την αγαλλίαση της συγγνώμης;

Μην αναβάλουμε για αύριο την συγνώμη και την επαφή, κανείς δεν έχασε από τη συγγνώμη, και διπλή χαρά όταν γίνει και η συγχώρεση.

Πιάνω το εαυτό μου να μονολογεί μπροστά από ένα καθρέφτη, να προσπαθεί να βρει λόγια να εκφράσει την ποθητή συγγνώμη μετά από ένα τσακωμό, χωρισμό, προδοσία. Και τα βρίσκει τα λόγια, χαμηλώνει τα μάτια, σκύβει το κεφάλι και λέει τη συγνώμη. Όλα αυτά μπροστά στον καθρέφτη, μέσα στο μυαλό. Και όταν έρθει η ώρα να δείξουμε το θάρρος και να κάνουμε το βήμα της συμφιλίωσης, εκεί υπάρχει το κενό. Εκεί το στόμα σφίγγει, εκεί το βλέμμα αλλάζει, εκεί απομακρύνομαι αντί να πλησιάζω. Όλη προετοιμασία, όλη ο πνευματική παράσταση που έστησα, η συγγνώμη, η αγκαλιά της συγχώρεσης, η ειλικρίνεια, όλα πήγαν στράφι. Έμεινα μόνος, μονολογώντας. Αύριο, αύριο…

Όχι. Σήμερα, σήμερα.

Σήμερα να ζητήσω συγχώρεση, αύριο δεν ξέρεις.

Εσύ πότε ζήτησες συγγνώμη;

Καλή Σαρακοστή.

 

Cheers

 

 

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: