Ο ΑΓΩΝΑΣ ΩΣ ΕΛΠΙΔΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ

 

          Ξεκινώντας να γράψω αυτό το άρθρο θα ήθελα να εκφράσω κάποιες σκέψεις μου για το πως αντιλαμβανόμαστε τη ζωή μας, τα διάφορα (κοσμοϊστορικά) γεγονότα που διαδραματίζονται τον τελευταίο καιρό και γενικότερα την εκάστοτε δυσκολία που μπορεί να μας συμβεί. Είναι αλήθεια ότι τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης έχουν παίξει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση μιας ηττοπαθούς αντίληψης για την κοινωνικοοικονομική πορεία μας στην Ελλάδα αλλά και παγκοσμίως. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι περισσότεροι από μας (αν όχι όλοι) ‘’να τα έχουμε βάψει μαύρα’’ και να έχουμε μια παθητική στάση απέναντι στα γεγονότα και στην ενημέρωση.

         Θεωρώ ότι σίγουρα τα ΜΜΕ έχουν έναν προπαγανδιστικό ρόλο ώστε να δεχόμαστε παθητικά όλα τα νέα μέτρα που ψηφίζονται για το ‘’καλό’’ μας. Σε αυτήν την περίπτωση είναι οφέλιμο να μην ακούμε με τόσο παθητικό-μοιρολατρικό τρόπο τα μέτρα αυτά, αλλά να προσπαθούμε κι εμείς οι ίδιοι να αξιολογούμε πιο αντικειμενικά αυτά που ακούμε, καθώς και να αντιδράσουμε με διαφόρους τρόπους στα νέα αυτά μέτρα. Αν εμείς οι ίδιοι δε δείξουμε τη δυσαρέσκεία μας τόσο στον τρόπο ενημέρωσης όσο και στα μέτρα που λαμβάνονται καθημερινώς, ποιος θα τη δείξει; Άρα, λοιπόν,  χρειάζεται αγωνιστικότητα και όχι παθητικότητα, χρειάζεται τόλμη και όχι ηττοπάθεια, δύναμη και όχι φόβο. Αν καταφέρουμε να αγωνιστούμε για αυτά που επιθυμούμε να αλλάξουμε, τότε θα είμαστε κερδισμένοι ανεξαρτήτου αποτελέσματος, αφού θα έχουμε προσπαθήσει και δε θα έχουμε μείνει με ΄΄σταυρωμένα τα χέρια’’.

        Ο αγώνας του κάθε ανθρώπου είναι προσωπικός και μπορεί να γίνει συλλογικός αν υπάρχουν κoινοί στόχοι μεταξύ μας. Και η ίδια η ιστορία έδειξε ότι μόνο με συλλογικούς αγώνες το ελληνικό γένος κατάφερε να ορθοποδήσει. Πέρα απ’όλα αυτά νομίζω πως είναι δίκαιο να δούμε λίγο και σε προσωπικό επίπεδο τη φωτεινή πλευρά της ζωής μας, ότι έχουμε κάποια πολύτιμα δώρα που κανείς  δεν μπορεί να μας τα πάρει, τις αξίες μας, την πίστη μας, το ήθος μας, την παράδοσή μας, την υγεία μας και το χαμόγελό μας! Ας διαφυλάξουμε αυτά τα ‘’αγαθά’’ και όποια δυσκολία και αν έρθει θα μπορούμε να την αντιμετωπίσουμε με σθένος και αισιοδοξία, όχι με μεμψιμοιρία, γκρίνια και παθητικότητα.

       Πρέπει να καταλάβουμε ότι είμαστε πρωταγωνιστές στη ζωή μας και όχι κομπάρσοι. Μπορούμε και έχουμε το χρέος να επηρεάζουμε τη ζωή μας πέραν κάποιων γεγονότων- καταστάσεων που εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι για να τα αλλάξουμε. Το θέμα είναι ακόμα και αυτά τα γεγονότα αν τα βλέπουμε ως πρόκληση- ευκαιρία ή ως αποτυχία και μοίρα. Στο χέρι μας είναι λοιπόν να ζούμε ευχαριστιακά, χαρούμενα την κάθε στιγμή στη ζωή μας, με αγώνα προς το καλύτερο παρά τις δυσκολίες και να μην μιζεριάζουμε. Κλείνοντας, λοιπόν, αυτή τη γρήγορη σκέψη, η ελπίδα έρχεται από τον ενεργητικό αγώνα που κάνουμε, από την προσπάθεια μας για το καλύτερο. Όταν αγωνιζόμαστε για τη βελτίωση μιας κατάστασης, μπορούμε να ελπίζουμε στην αλλαγή και αυτό συμβαίνει σε όλα τα επίπεδα (κοινωνικά, θρησκευτικά, πολιτικά, συναισθηματικά, κ.α). Γιατί αν ποτέ δεν είμαστε ικανοποιημένοι από τη ζωή μας, καλύτερα να μην περιμένουμε να ικανοποιηθούμε στο μέλλον γιατί πάντα κάτι θα μας φταίει.

       Θέλω να ευχηθώ σε όλους καλό αγώνα και χαρά στη ζωή μας!

By Μήτση

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: