Να καταργηθεί το άσυλο

Αυτό ήταν το διάγγελμα δια στόματος Καρατζαφέρη.
Αυτό ήταν το συμπέρασμά του. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που αυτοί οι ταλαίπωροι άνθρωποι μπήκαν μέσα στη Νομική. Το πολιτικό παιχνίδι από πίσω δεν μπορεί να κρυφτεί, δεν μπορεί να καμουφλαριστεί.

Γιατί πολύ απλά, δεν θέλει.

Σε μια απούσα κυβέρνηση, η οποία έχει ανοίξει τα σύνορά της, αλλά δεν φροντίζει καθόλου για τους μετανάστες, είτε οικονομικούς-πολιτικούς είτε λαθραίους, φαντάζουν εύκολες αυτές οι λύσεις. Είναι εύκολο να περάσεις στο κόσμο τον κίνδυνο, τον φόβο. Και αφού φοβάσαι και κινδυνεύεις, θα σε σώσω εγώ. Θα μπουκάρω όπου και όποτε γουστάρω για να σε σώσω. Θα σπάω πόρτες και θα καταπατώ τα ιδρύματα για να σε κάνω να νιώσεις ασφαλής. Σε μια χώρα με «εμπεδωμένη δημοκρατία», το άσυλο είναι αγκάθι. Όχι πως αυτοί που το εκμεταλλεύονται δεν είναι τυχοδιώκτες και λαμόγια. Υποβιβάζοντας τους μετανάστες σε πολίτες δεύτερης και τρίτης κατηγορίας, το κράτος απλά κλείνει τα μάτια και αφήνει τον απλό κόσμο στη δική του μοίρα. Λέμε ότι έχουμε γεμίσει ξένους. Και στην Γερμανία πάνω από 10.000.000 μετανάστες εργάζονται και ζουν σε ανθρώπινες συνθήκες. Αυτό ισχύει όχι γιατί καταργήθηκε το άσυλο, αλλά γιατί το κράτος τους όταν έκανε ονομαστικές προσκλήσεις στον υποψήφιο πολίτη-εργαζόμενο τους, είχε προπαρασκευάσει και προνοήσει τον τόπο και τις συνθήκες, όχι όλα χύμα. Και έτσι καταλήγουμε να σπρώχνουμε τον Αφγανό που έρχεται, μέσα στη Νομική, για να μην φάει ξύλο και να μην γυρίσει(;) πίσω.

Σήμερα καταργείται το άσυλο, αύριο μπαίνω και στο σπίτι σου. Και κάτι ακόμα στον κ. Καρατζαφέρη, όταν μπήκαν στην εκκλησία του Αγ. Παντελεήμονα εκείνη τη μέρα- σε εκείνο το festival, τα δικά του παιδιά ζήτησαν άσυλο μέσα στο ναό. Και μετά όταν μπήκαν τα ένδοξα ΜΑΤ, αυτά τα παλικαράκια κλαίγονταν για τα δικαιώματά τους. Ό,τι συμφέρει δηλαδή.

Αυτά τα δήθεν «αυτονόητα» σε μια ελεύθερη κοινωνία δεν είναι καθόλου αυτονόητα, η τρομολαγνία χειραγωγεί. Δεν θέλω να μιλήσω για την κατάσταση που επικρατεί ανά περιοχή με τους μετανάστες, τα ζω και στην δική μου. Καθημερινά. Για εμένα είμαστε όλοι ίσοι. Κάποτε ο Έλληνας τραγούδαγε με πόνο ψυχής: “Στα ξένα είμαι Έλληνας και στην Ελλάδα ξένος.”

Το ίδιο ίσως τραγουδάει και ένας Αφγανός πλέον…

Cheers…

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: