ΜΕΓΑΛΟΣ ΓΙΝΕΣΑΙ, ΔΕ ΓΕΝΝΙΕΣΑΙ

                   

           Το πρωί της Τετάρτης έσβησε η ευκαιρία για τον αστέρα του παγκόσμιου τέννις Ραφαέλ Ναδάλ να γράψει μια από τις πιο χρυσές σελίδες στην ιστορία του αθλήματος, να κατακτήσει το τέταρτο συνεχόμενο grand slam και να έχει στην κατοχή του και τα τέσσερα μεγάλα Grand Slam,κάτι το οποίο έχει να συμβεί από το 1969 και τον Rod Laver. Ο μεγάλος Ισπανός τεννίστας λύγισε από τον απρόσμενο τραυματισμό στο αριστερό πόδι κατά τη διάρκεια του προημιτελικού του πρώτου major της χρονιάς από το συμπατριώτη του Νταβίντ Φερέρ και έμεινε εκτός συνέχειας του Australian Open. Ο Νο 1 της παγκόσμιας κατάταξης προδώθηκε από τραυματισμό για ακόμα μια φορά στην καριέρα του και η ενδεχόμενη κατάκτηση του Rafa Slam (όπως βιάστηκαν να το ονομάσουν οι ειδικοί) τελείωσε με άδοξο και άδικο τρόπο.

        Για να είμαι ειλικρινής δεν είμαι υποστηρικτής του Ναδάλ και αυτό γιατί υποστηρίζω φανατικά το αντίπαλο δέος του και κορυφαίο τεννίστα όλων των εποχών τον Ρότζερ Φέντερερ. Θεωρώ ότι οι δύο αυτοί υπεραθλητές έχουν χαρίσει μαγικές στιγμές και έχουν ανεβάσει το τέννις σε πολύ ψηλά και πρωτόγνωρα επίπεδα τα τελευταία χρόνια που δυστυχώς στην Ελλάδα, στη χώρα που ασχολείται μόνο με »μμπάλα», αγνοούμε πλήρως στη μεγαλύτερη πλειοψηφία τουλάχιστον. Παρόλο που είμαι ‘’τρελός’’ με τον Ελβετό (για τον οποίο θα γράψω κάποια άλλη στιγμή) δεν μπορώ όμως παρά να αναγνωρίσω το μεγαλείο του Ισπανού.

        Στο τρίτο μόλις game του παιχνιδιού ο Ναδάλ τραυματίζεται και καλεί ιατρικό τάιμ άουτ. Βλέπει ότι δεν μπορεί να συνεχίσει για να διεκδικίσει τη νίκη και η εύκολη λύση θα ήταν να εγκαταλείψει για να προστατέψει τον εαυτό του από τον τραυματισμό και ο αντίπαλός του να πάρει μια εύκολη και ξεκούραστη νίκη. Ο πεισματάρης από τη Μαγιόρκα όμως έμεινε στο court μέχρι το τέλος έσφιξε τα δόντια και πάλεψε με όλες τις ψυχικές και σωματικές του δυνάμεις, παρόλο που το σώμα τον είχε εγκαταλείψει για ακόμα μια φορά. Δεν εγκατέλειψε, συνέχισε να παλεύει, τιμώντας με αυτόν τον τρόπο τους 15000 θεατές στο Rod Laver Arena, τον συμπατριώτη,φίλο και συμπαίχτη του στο Davis Cup με την Εθνική Ισπανίας Φερέρ και τους εκατομμύρια τηλεθεατές που παρακολουθούσαν τον αγώνα, μα πάνω απ’όλα τον ίδιο του τον εαυτό. Αυτός είναι ο Ραφαέλ Ναδάλ… γιατί για να είσαι μεγάλος αθλητής πρέπει πρώτα να είσαι μεγάλος άνθρωπος.

         Ο Φερέρ περίμενε να βάλει τέλος ο Ναδάλ στο παιχνίδι μια ώρα αρχύτερα, αλλά αυτή η στιγμή δεν ερχόταν. Ο Ράφα δεν ήθελε να παραδώσει τα όπλα ακόμα και αν η ήττα ήταν δεδομένη. Το κοινό τον αποθέωνε και του έδινε δύναμη να αντέξει και να συνεχίσει.Η άνιση αυτή μάχη βρίσκει τον Φερέρ νικητή χωρίς να το πανηγυρίζει, πλέκωντας το εγκώμιο του αντιπάλου του στη συνέντευξη τύπου.

        Ο Ραφαέλ Ναδάλ σιχαίνεται τις δικαιολογίες και στις δηλώσεις μετά το τέλος του παιχνιδιού το επιβεβαίωσε για ακόμα μια φορά παρακαλώντας τους δημοσιογράφους να μην τον ρωτήσουν καθόλου για τον τραυματισμό του. Όπως θα περίμενε ο καθένας κάτι τέτοιο δε θα μπορούσαν να το σεβαστούν οι ρεπόρτερ και ο Ισπανός κάτοχος 9 Grand Slam  μέσα στην πίκρα και τους πόνους είχε να αντιμετωπίσει και τις επίμονες και πιεστικές ερωτήσεις των δημοσιογράφων. Οι δημοσιογράφοι έμειναν με την όρεξη καθώς ο Ισπανός δεν είχε διάθεση να μιλήσει για το πονεμένο του πόδι αλλά για το παιχνίδι και το νικητή στον οποίο  έδωσε συγχαρητήρια, είπε ότι έπαιξε σε πολύ υψηλό επίπεδο σε όλο το τουρνουά και ότι αν συνεχίσει έτσι έχει πολύ καλές πιθανότητες για τη συνέχεια. Κοινώς, δεν κρύφτηκε πίσω από τον τραυματισμό του, αλλά αντιθέτως είπε ότι έκανε ότι μπορούσε και είχε απέναντι του έναν εξαιρετικό αντίπαλο.

         Τέλος, είπε ότι ‘’θα δουλέψω σκληρά για να επανέλθω δυνατότερος για να αντιμετωπίσω τους καλύτερους του κόσμου. Λατρεύω να παίζω τένις. Λατρεύω τον ανταγωνισμό και γενικά λατρεύω και τις δύσκολες στιγμές γιατί σου δίνουν κίνητρο να δουλέψεις σκληρά κάθε ημέρα για έναν στόχο, για ένα όραμα…» Ο Ραφαέλ Ναδάλ αποδεικνύει ότι δεν έφτασε τυχαία μέχρι την κορυφή και ακόμα περισσότερο που διατηρείται εκεί. Για να είσαι πρώτος χρειάζεται πολύ προσπάθεια, θυσίες, κόπο και υπομονή αλλά και ψυχική υγεία και παιδεία, στοιχεία που έχει δείξει ότι τα διαθέτει ο νεαρός Ισπανός.γιατί, όσο και να διαφωνούν πολλοί, μεγάλος γίνεσαι, δε γεννιέσαι…

by xamenostoneiro

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: