Οι άλλοι…

Το άρθρο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε 20/01/2011 στο ιντερνετικό ΒΗΜΑ.

Οι προνομιούχοι

Οι γενικεύσεις είναι αλήθεια προβληματικές, ωστόσο σε ορισμένες περιπτώσεις είναι αναπόφευκτες. Όταν μάλιστα υπάρχει συσσωρευμένη εμπειρία και μακροχρόνια παρατήρηση, τότε αναγκαστικά οδηγείται κανείς σ΄ αυτές. Ο συμπαθής κλάδος των φαρμακοποιών, για παράδειγμα, είναι προφανές ότι επί δεκαετίες έχει απολαύσει υπερεισοδήματα, έχει εκμεταλλευθεί τις διοικητικές και οργανωτικές αδυναμίες των ασφαλιστικών ταμείων, όπως και την προνομιακή σχέση με τους υπερσυνταγογράφους γιατρούς και τις συνδεόμενες πολυεθνικές φαρμακευτικές εταιρείες, οι οποίες προσέφεραν αμοιβές σε χρήμα και υπηρεσίες.

Oι γιατροί επίσης, άλλη συμπαθής
στον γενικό πληθυσμό ομάδα, εμφανώς έχουν απολαύσει υψηλά και αφορολόγητα εισοδήματα επί πολλές δεκαετίες. Ο πλούτος μερίδας γιατρών, κυρίως μεγαλογιατρών, είναι παροιμιώδης. Στις τράπεζες, ειδικά αυτή την περίοδο της κρίσης, έχουν να λένε ότι μόνο οι γιατροί έχουν λεφτά. Και οι δικηγόροι επίσης, όχι όλοι είναι αλήθεια, αλλά οι φτιαγμένοι το φυσάνε το χρήμα και οι φόροι που πληρώνουν δεν είναι σπουδαίοι όπως προκύπτει από την κατ΄ έτος επεξεργασία των δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος. Και οι συμβολαιογράφοι δεν πρέπει να είναι παραπονεμένοι, ούτε οι μηχανικοί και οι αρχιτέκτονες που απήλαυσαν υπερκέρδη και εισοδήματα απίστευτα τα προηγούμενα χρόνια από την οργιώδη οικιστική ανάπτυξη σε ολόκληρη τη χώρα. Στις μικρές τοπικές κοινωνίες, αλλά και στις γειτονιές των μεγαλουπόλεων, όλοι γνωρίζουν ότι το χρήμα συγκέντρωσαν και κατέχουν φαρμακοποιοί, γιατροί, δικηγόροι, συμβολαιογράφοι, μηχανικοί και αρχιτέκτονες. Είναι οι προνομιούχες ομάδες των τελευταίων δύο- τριών δεκαετιών.

Τα παραπάνω είναι αδιάψευστα και αποτέλεσμα του καταρρεύσαντος οικονομικού μοντέλου οργάνωσης και λειτουργίας τη χώρας. Αυτή την κατάρρευση μέχρι τώρα πλήρωσαν και πληρώνουν οι μισθωτοί, οι συνταξιούχοι, οι μικρέμποροι, οι μικροβιοτέχνες και οι δημόσιοι υπάλληλοι. Και είναι προφανές, επειδή η κρίση είναι συστημική και το μοντέλο θέλει αλλαγή, ότι όλοι οι υπόλοιποι δεν γίνεται να τη βγάλουν καθαρή.

Τα πράγματα δεν μπορούν να μείνουν όπως είναι, δεν είναι διατηρήσιμη η προηγούμενη κατάσταση, οι περικοπές των μισθωτών
δεν επαρκούν, χρειάζεται και οι άλλες ομάδες να συμβάλουν, αποδεχόμενες χαμηλότερες αμοιβές, λιγότερα προνόμια και ακόμη πιο καθαρές σχέσεις με το κράτος και τους πολίτες, οι οποίοι έτσι κι αλλιώς δεν αντέχουν, δεν μπορούν να καλύψουν τις απαιτήσεις των προνομιούχων ομάδων και τάξεων. Με άλλα λόγια η αλλαγή είναι νομοτελειακή. Τα κλειστά προνομιακά καθεστώτα δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν. Γι΄ αυτό και επιβάλλεται να πέσουν. Οσο ταχύτερα συνειδητοποιηθεί αυτή η ανάγκη, τόσο ταχύτερη και ομαλότερη θα είναι η έξοδος από την κρίση.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΡΑΚΟΥΣΗΣ

Οι υπογραμμίσεις δικές μου.

Ο αρθρογράφος ενώ βλέπει το προφανές, όπως ο ίδιος λέει, για κάποιους μεγαλογιατρούς, μεγαλοδικηγόρους και φαρμακοποιούς, και κάνει τις εμφανείς γενικεύσεις, δεν βλέπει για κάποιο λόγο, τις γενικεύσεις στους μεγαλοεπιχειρηματίες.

Επικεντρώνει την οικονομική κρίση στους «ψιλικατζήδες» όπως κάποιοι θα λέγανε αλλά και τους μισθωτούς αφού ξεκάθαρα αναφέρει «οι περικοπές των μισθωτών δεν επαρκούν, χρειάζεται και οι άλλες ομάδες να συμβάλουν, αποδεχόμενες χαμηλότερες αμοιβές, λιγότερα προνόμια και ακόμη πιο καθαρές σχέσεις με το κράτος και τους πολίτες, οι οποίοι έτσι κι αλλιώς δεν αντέχουν, δεν μπορούν να καλύψουν τις απαιτήσεις των προνομιούχων ομάδων και τάξεων» εννοώντας ομάδων και τάξεων τους παραπάνω(μεγαλογιατρούς, μεγαλοδικηγόρους και φαρμακοποιούς). Αλλά όχι τους μεγαλοεπιχειρηματίες που καρπώνονται, αιώνες τώρα τις κρατικές επιχορηγήσεις, τις φοροαπαλλαγές, και την υπεραξία της εργασίας μας.

Οι μεγαλογιατροί, οι μεγαλοδικηγόροι και οι φαρμακοποιοί με τον τρόπο τους (που δεν είναι θεμιτός) προφανώς πλουτίζουν σε σχέση με τα 600€ που παίρνουμε εμείς αλλά ψίχουλα μπροστά στο πλούτο της λίστας που ανέφερα σε προηγούμενο άρθρο μου. Που με μια γρήγορη ματιά βρίσκουμε και την εφημερίδα που αρθρογραφεί ο κύριος. Ο οποίος βέβαια τη δουλειά του κάνει. Δεν τον κατηγορώ για τίποτα. Σχολιάζω απλά αυτά που γράφει μιας και ο ίδιος σαν εργαζόμενος δεν μπορεί να το κάνει(πολλοί θα γελάσουν διαβάζοντας το βιογραφικό του, αλλά δεν παύει να είναι εργαζόμενος και να υπάρχει ένα μικρό ενδεχόμενο να μην συμφωνεί με αυτά που γράφει… λέω μπορεί). Απλά προσπαθώ να δείξω την προπαγάνδα των… άλλων.

Εμείς και οι «ψιλικατζήδες» φταίμε. Οι μεγαλοεπιχειρηματίες όχι.

http://www.dol.gr/group.htm

Ένα μικρό δείγμα είναι αυτό από τους άλλους. Αντίστοιχα άρθρα αν προσέξετε λίγο θα εντοπίσετε σε όλα τα μέσα μαζικής… ενημέρωσης.

Για ψάξτε το λίγο!

Υ.Γ.1. Και εγώ και οι περισσότεροι από εμάς εργαζόμαστε σε ΥΥΥΥΥΥΥ εταιρίες των ΨΨΨΨΨΨΨΨΨ επιχειρηματιών και θα πρέπει να γνωρίζουμε πόσο δύσκολο είναι να «δείξεις» ως υπαίτιους τους εργοδότες σου μέσα από τα δικά τους μέσα. Και όσο ανεβαίνει μάλιστα το πόστο σου τόσο πιο δύσκολο γίνεται. Με αυτό τον τρόπο δεν προσπαθώ να αθωώσω κανέναν. Απλά μπορώ να καταλάβω τη συμπεριφορά όλων και δεν περιμένω από κανένα να αντιδράσει για την τάξη μου(εμείς) πόσο μάλλον όταν ανήκει στην αντίπαλη τάξη(άλλοι) ή περιμένει να ενταχθεί σε αυτήν. Θα με βρει απέναντί του όχι γιατί έχω δίκιο ή είναι το σωστό αλλά γιατί απλά βρέθηκε απέναντι είτε τυχαία είτε από προσωπική επιλογή. Όπως οι απολύσεις/μειώσεις μισθών/κατακερματισμός εργατικών δικαιωμάτων/η αστική προπαγάνδα δεν έχουν κάτι το προσωπικό έτσι και οι αγώνες της τάξης μας δεν έχουν.

Υ.Γ.2. Πολλοί πιστεύουν στην ατομική ηθική, θυσία(παραίτηση, καταγγελία μέσω των μέσων των αφεντικών με άμεση απόλυση κ.λ.π.)(όπως πίστευα και εγώ κάποτε, και ίσως πιστέψω ξανά στο μέλλον, δεν μπορώ να προβλέψω πως θα σκέφτομαι στο μέλλον, έχω μεταπηδήσει από τη μια όχθη στην άλλη ουκ ολίγες φορές, και δεν μετανιώνω για καμία από τις φορές αυτές). Άμα έχεις 2 παιδιά και στεγαστικό δεν είναι τόσο εύκολο. Δεν έχουμε ανάγκη, κατά τη ταπεινή μου γνώμη, από ήρωες αλλά από συλλογική δράση και αγώνα!(Μέχρι να ξανααλλάξω γνώμη)

Υ.Γ.3.Η ιστορική και κοινωνική εξέλιξη δεν σταματά με κανένα τρόπο!  Είστε καταδικασμένοι.

s.l.forest

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: