Τζίνι μου έχε καλά την κατσίκα του γείτονα…

Ο τίτλος είναι δανεισμένος από το γνωστό ανέκδοτο που πέφτει ένα λυχνάρι στα χέρια ενός Γερμανού, ενός Άγγλου και ενός Έλληνα. Το αναδυόμενο τζίνι τους ανακοινώνει τη δυνατότητα εκπλήρωσης από μέρους του τριών ευχών, μία έκαστος. Ξεκινάει ο Γερμανός και λέει: «Καλό μου τζίνι ο γείτονάς μου στη Γερμανία έχει ένα υπέροχο άλογο, ψηλό, όμορφο, αγέρωχο. Θα ήθελα κι εγώ ένα», και τσουπ να το άλογο. Σειρά έχει ο Άγγλος: «Καλό μου τζίνι ο γείτονάς μου στην Αγγλία έχει έναν υπέροχο σκύλο, πειθαρχημένο, ωραίο, ήσυχο. Θα ήθελα κι εγώ έναν», και τσουπ να ο σκύλος. Τελευταίος ο Έλληνας: «Καλό μου τζίνι ο γείτονάς μου στην Ελλάδα έχει μια υπέροχη κατσίκα, πάντα του δίνει γάλα, του κρατά συντροφιά, είναι ήσυχη και καλή», «Και θα ήθελες κι εσύ μία, ναι;», «Όχι όχι εγώ θα ήθελα να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα».

Αυτή η μύχια σκέψη κρύβεται μέσα στην ίδια την ανθρώπινη φύση. Ένας άνθρωπος που έχει μάθει να σκέπτεται με λογική, να αθροίζει ένα κι ένα ίσον δύο, αντιλαμβάνεται τον κόσμο γύρω του σαν ένα παίγνιο μηδενικού αθροίσματος. Με πέντε παίχτες για παράδειγμα, τα πέντε αποτελέσματα (π.χ. +2, +3, -4, +5, -6) οφείλουν να έχουν συνολικό αποτέλεσμα μηδέν. Το στοίχημα, το πόκερ, το καζίνο και όλα όσα αναλύονται στην ιστοσελίδα μας www.paixtoura.net είναι παίγνια τέτοιους είδους. Κάποιος χάνει, κάποιος κερδίζει, ώστε αξιοποιούμε τη λογική για να βρεθούμε στη σωστή πλευρά. Η λογική όμως δεν είναι η μόνη ανθρώπινη λειτουργία, δεν είναι καν η σπουδαιότερη.

Στην Ελλαδίτσα μας το 2010 ο ιδιωτικός τομέας σκεπτόμενος λογικά και αφού ‘τον έπνιγε το δίκιο’, ήθελε διακαώς τη μείωση των μισθών στο δημόσιο τομέα ώστε να ‘αποκατασταθεί η πολύχρονη κατάφορη αδικία’. Μετά τις σημαντικές μειώσεις στο Δημόσιο, η επίθεση στο βιοτικό επίπεδο των ιδιωτικών υπαλλήλων βρίσκει υποστηρικτές τους δημοσίους υπαλλήλους, καθώς αρκετές δικές του κατσίκες ψόφησαν, ας θυσιάσει κι άλλος τις δικές του. Κι αφού όλος ο κόσμος πήρε θεωρητικά αυτό που ήθελε γιατί αυτή η πρωτόγνωρα ΑΠΑΙΣΙΑ διάθεση σε όλους; Αυτή μουντρουφλιά που είναι διάχυτη σε όλα τα πρόσωπα που συναντάς γύρω σου;

Χωρίς να θέλουμε να ηθικολογήσουμε, απλά διαπιστώνοντας πως δεν εξηγούνται όλα τα πράγματα με τη χρήση λογικής, προτείνουμε τη λύση της πίστης στη συμβιωτική φύση των πραγμάτων. Η κοινωνία είναι ένας ζώντας οργανισμός που όλα τα μέλη του πρέπει να λειτουργούν και να προοδεύουν για να είναι υγιής. Η δυστυχία του γείτονα δεν μπορεί να μη σε ακουμπήσει, δεν μπορεί να μην κόψει κάτι από την ψεύτικη μελωδία της ευτυχίας που νομίζεις ότι ακούγεται στο δικό σου (ανεξάρτητο όπως νομίζεις) σπίτι. Αντίθετα, η περίσσια ευτυχία στο γειτονικό σπίτι θα χύσει μέρος της και στο δικό σου.

Τζίνι μου, Άγιε Βασίλη, Θεέ μου έχε την κατσίκα του γείτονα καλά!

Χρόνια πολλά & καλή μας χρονιά!

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: