How Can We Forget So Easily!

How Can We Forget So Easily!

Συνέχεια

ΠΑΡΑΜΙΛΑΕΙ Η ΥΦΗΛΙΟΣ

Η αναμέτρηση της Κυριακής στον τελικό του Australian Open 2012 του τένις μεταξύ του Novak Djokovic και του Rafael Nadal χάρισε έντονα συναισθήματα και πλούσιες συγκινήσεις σε όσους είχαν την τύχη να το παρακολουθήσουν ζωντανά. Ήταν ακόμα μια μεγαλειώδη παράσταση που προσέφεραν οι δύο αυτοί κορυφαίοι τενίστες σε κάθε φίλο του τένις, αλλά και σε κάθε υγιή φίλαθλο που αγαπάει τον όμορφο και ποιοτικό αθλητισμό. Παρακολουθώντας και τις 6 ώρες του συγκλονιστικού αυτού αγώνα, θεωρώ οτι τα λόγια μου θα είναι πολύ φτωχά μπροστά σε αυτό που έζησα και που για ακόμα μια φορά μου προσέφερε το υπέροχο άθλημα του τένις. Και επειδή υπάρχει κίνδυνος να φανώ μη-αντικειμενικός, ας διαβάσουμε τι έγραψαν για τον αγώνα-μύθο δύο δημοσιογράφοι κατ’ εξοχίν ποδοσφαιρικοί (, Σωτηρακοπουλος,Καρπετόπουλος) και ένας γνώστης του αθλήματος(ταχτσίδης). Συνέχεια

Ό,τι σπείρεις θα θερίσεις…

Παρακολουθήστε στο βιντεάκι πώς, μια πράξη καλοσύνης, περνάει από το ένα άτομο στο άλλο και καταφέρνει τελικά να επιστρέψει σαν μπούμερανγκ πίσω στο πρόσωπο που έθεσε την αρχική ενέργεια σε κίνηση.
Το σύμπαν δεν είναι παρά ένα τεράστιο φωτοτυπικό μηχάνημα που απλώς παράγει πολλαπλά αντίγραφα των σκέψεων, των συναισθημάτων και των πράξεών μας. Και τελικά ό,τι παράγουμε επιστρέφει σε μας.

Συνέχεια

27 χρόνια μετά και η Αφρική ακόμα πεινάει

Σαν σήμερα, στις 28 Ιανουαρίου του 1985, Ο Michael Jackson και ο Lionel Richie, είχαν μία φανταστική μουσικο-φιλανθρωπική ιδέα!!! Συνέχεια

Αγαπώντας σιωπηλά

Μερικές φορές δεν χρειάζεται να χρησιμοποιήσεις λέξεις για να δείξεις την αγάπη σου σε κάποιον.

Οι λέξεις είναι περιττές σε αυτό που λέγεται αγάπη αρκεί να ψάξεις να δεις τι κρύβεται στη σιωπή. Αυτό είναι και το βασικό θέμα μιας συγκινητικής διαφήμισης που πέσαμε τυχαία στο διαδίκτυο. Συνέχεια

Για τον Παναγιώτη…

Υπήρξες ο λεβέντης της γενιάς, ξεχωριστός ανθός μέσα στο σόι

Το πεπρωμένο θέλησε άδικα να χαθείς κι εσυρρικνώθη όλων μας το μπόι

 

Ποτέ δε θα ατενίσουμε όπως πριν τον ήλιο, τα χωριά μας, τα λαγκάδια

Κι οι τραγικοί γονείς σου στη φθορά θα ζούνε αξημέρωτα μέσα στη θλίψη βράδια

 

Μα αν υπάρχει κάπου άλλη ζωή όπως πολλές θρησκείες συμφωνούνε

Θα σε ξανανταμώσουμε λεβέντη κι υγιή κι αυτές οι σκέψεις μας παρηγορούνε..

 

Από το θείο σου το Νίκο.

 

Μας λείπεις και σε θυμόμαστε ξάδερφε!

Όταν η μπάλα σταμάτησε για μία νύχτα τον πόλεμο

Αξίζει να διαβάστε την παρακάτω ξεχωριστή χριστουγεννιάτικη ιστορία…

Παραμονή Χριστουγέννων του 1914. Ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος μετρά τέσσερις μήνες, αλλά κάποιοι άνθρωποι παραμένουν πιστοί στο πνεύμα των ημερών, αν και βρίσκονται με ένα όπλο στο χέρι και πολεμούν. Βγαίνουν δειλά δειλά από τα χαρακώματα και γίνονται πρωταγωνιστές σε έναν αγώνα ζωής και ελπίδας, μετέχοντας σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα που έχει ξεπεράσει πια τα όρια του μύθου.

H ιστορία έρχεται να μας διδάξει πως το ποδόσφαιρο μπορεί να γίνει αφορμή για πόλεμο, αλλά και για ειρήνη. Η «ανακωχή των Χριστουγέννων» μπορεί για κάποιους να αποτελεί ένα ωραίο παραμύθι που αναδεικνύει τη διαφορετικότητα και την αδελφοσύνη που αναδύουν οι άγιες μέρες των γιορτών. Και οι πιο ισχυρές πολεμικές μηχανές του κόσμου αποφάσισαν να σταματήσουν την αλληλοεξόντωση για να γιορτάσουν τη γέννηση του Χριστού. Συνέχεια